Każda firma przyjmująca karty otrzymuje kod kategorii merchanta, czyli MCC: cztery cyfry mówiące, jakiego rodzaju jest to działalność. Restauracja ma jeden, linia lotnicza inny, serwis hazardowy online jeszcze inny. Merchant rzadko go widzi, ale niemal wszystko w traktowaniu jego płatności od niego zależy.
O czym decyduje kod
- Cena. Opłata interchange, największa część kosztu płatności kartą, różni się w zależności od kategorii.
- Traktowanie ryzyka. Niektóre kody oznaczają firmę w organizacjach kartowych jako wysokiego ryzyka i zobowiązują agenta rozliczeniowego do jej zarejestrowania.
- Które zasady obowiązują. Kategorie takie jak hazard, handel instrumentami finansowymi i farmacja mają własne zasady organizacji kartowych i własne wymogi licencyjne.
- Czy płatność zostanie zatwierdzona. Wydawcy odrzucają niektóre kategorie z góry, a posiadacze kart mogą je blokować. Wiele banków pozwala klientom na przykład wyłączyć płatności hazardowe.
- Co robi z nim bank klienta. Programy nagród, opłaty za wypłatę gotówki i limity wydatków odczytują kod.
Kto go przypisuje
Agent rozliczeniowy, podczas oceny ryzyka, na podstawie tego, co merchant deklaruje, że sprzedaje, i tego, co pokazuje jego strona. Gdy firma robi kilka rzeczy, kod ma odzwierciedlać główną, mierzoną sprzedażą. Duża firma z wyraźnie oddzielonymi liniami może otrzymać osobne konta merchanta, każde z własnym kodem.
Jak kod staje się błędny
- Firma się zmieniła. Zaczęła w jednej kategorii i wrosła w inną, a nikt nie poinformował dostawcy.
- Wniosek był niejasny. „E-commerce” albo „usługi cyfrowe” opisywały działalność ogólnikowo, a kod poszedł za opisem.
- Ktoś wybrał wygodny. Łagodniejsza kategoria ma niższe ceny i mniej kontroli, i merchant albo agent wybrał ją z tego powodu.
Dwa pierwsze przypadki to pomyłki. Trzeci nazywa się miscoding, a organizacje kartowe traktują go jako poważne naruszenie, bo cały system kontroli ryzyka opiera się na tym, że kod jest prawdziwy.
Co się dzieje, gdy to wyjdzie na jaw
Dostawcy i organizacje kartowe to monitorują. Porównują kod ze stroną, z wielkością i wzorcem transakcji oraz z tym, co posiadacze kart mówią w sporach. Gdy kod nie pasuje:
- Konto zostaje przeklasyfikowane, a cena zmienia się razem z nim.
- Agent rozliczeniowy może dostać karę od organizacji kartowej i przeniesie ją dalej.
- Konto może zostać zamknięte. Celowy miscoding jest naruszeniem standardów organizacji, jednym z powodów, dla których merchant może trafić na listę MATCH merchantów, z którymi rozwiązano umowę.
- Wcześniejsze transakcje mogą zostać zweryfikowane, zwłaszcza w kategoriach regulowanych.
W hazardzie, handlu instrumentami finansowymi i podobnych kategoriach skutki są cięższe, bo błędny kod mógł też przeprowadzić płatności obok kontroli wymaganych przez prawo.
Jak zrobić to dobrze
- Zapytaj, jaki masz kod. Dostawca ci go poda, a na niektórych zestawieniach jest widoczny.
- Opisz działalność precyzyjnie we wniosku. Wymień każdą linię produktów i jej udział w sprzedaży.
- Poinformuj dostawcę, zanim coś zmienisz. Nowy produkt, nowy rynek albo nowy model rozliczeń może przenieść firmę do innej kategorii. Dużo lepiej zapytać, niż zostać wykrytym.
- Nie ufaj kodowi, który wygląda zbyt korzystnie. Jeśli agent oferuje niższe ceny, opisując działalność jako coś, czym nie jest, oszczędność trafia do jego prowizji, a ryzyko do ciebie.
- Sprawdź, czy strona i kod się zgadzają. Analityk je porówna, i monitoring też.
Jeśli twoja kategoria jest trudna
Prawidłowy kod w kategorii wysokiego ryzyka kosztuje więcej i zawęża wybór dostawców. Mimo to jest to lepsza pozycja. Konto jest wycenione na to, czym firma jest, dostawca wie, co przyjął, i nic nie zależy od tego, że nikt nie przyjrzy się bliżej. Konto otwarte pod błędnym kodem działa tylko do chwili, gdy ktoś sprawdzi, a w końcu ktoś sprawdza.
Alternatywą dla łagodniejszego kodu jest dostawca, który akceptuje ten prawdziwy. Znalezienie go trwa dłużej niż miscoding i kosztuje znacznie mniej niż utrata konta.