3-D Secure to etap płatności kartą online, w którym bank posiadacza karty potwierdza, że to naprawdę on, zwykle przez aplikację bankową albo jednorazowy kod. Organizacje kartowe oferują to pod własnymi nazwami, Visa Secure i Mastercard Identity Check, a w Europie większość merchantów spełnia w ten sposób prawny wymóg silnego uwierzytelniania klienta.

Dla merchanta główną zaletą jest przeniesienie odpowiedzialności. To także część najczęściej źle rozumiana.

Czym jest przeniesienie

Bez uwierzytelnienia merchant internetowy ponosi koszt oszustwa. Jeśli posiadacz karty mówi „to nie ja”, pieniądze wracają, a merchant traci sprzedaż i towar.

Gdy płatność została uwierzytelniona przez 3-D Secure, odpowiedzialność ta przechodzi na wydawcę karty. Jeśli potem pojawi się spór dotyczący oszustwa, pokrywa go wydawca, a merchant zachowuje pieniądze.

Co obejmuje

Tylko spory zgłoszone z powodu oszustwa. To wszystko.

Czego nie obejmuje

  • Każdego innego rodzaju sporu. Towar nie dotarł, jest niezgodny z opisem, anulowana subskrypcja jest nadal rozliczana, zwrot nie został przetworzony: uwierzytelnienie nic o tym nie mówi, a merchant pozostaje odpowiedzialny.
  • Późniejszych płatności w subskrypcji. Pierwszą płatność, przy której klient jest obecny, można uwierzytelnić. Kolejne odnowienia inicjuje merchant, bez posiadacza karty, który mógłby się uwierzytelnić, i nie ma przy nich przeniesienia.
  • Płatności, przy których merchant poprosił o pominięcie kontroli. Europejskie przepisy dopuszczają wyłączenia, dla niskich kwot albo dla transakcji, które dostawca merchanta ocenia jako niskiego ryzyka. Jeśli o wyłączenie wnosi merchant, odpowiedzialność zostaje u merchanta.
  • Niektórych merchantów i kategorii. Merchant objęty programem monitoringu oszustw lub chargebacków organizacji kartowej może stracić przeniesienie, a pewne kategorie nigdy nie otrzymują go w pełni.
  • Płatności, których próbę podjęto, ale nie ukończono prawidłowo. Przeniesienie zależy od zwróconego wyniku uwierzytelnienia, a zasady dotyczące próby różnią się między organizacjami.

Bez tarcia i z wyzwaniem

Nowoczesne 3-D Secure nie zawsze zatrzymuje klienta. Merchant przesyła wydawcy dane o płatności, a wydawca albo zatwierdza ją po cichu, co nazywa się frictionless, albo prosi posiadacza karty o potwierdzenie, co nazywa się challenge. Oba przypadki liczą się jako uwierzytelnione i oba zwykle niosą przeniesienie.

Ma to znaczenie, bo dawnym zarzutem wobec 3-D Secure była sprzedaż tracona na ekranie challenge. Im lepsze dane wysyła merchant, tym więcej płatności przechodzi bez niego.

Ile cię to kosztuje

  • Konwersję. Część klientów rezygnuje przy challenge, a u niektórych wydawców uwierzytelnienie zawodzi z przyczyn technicznych.
  • Opłatę. Wielu dostawców pobiera opłatę za każde uwierzytelnienie.
  • Niekoniecznie nic w liczbie sporów. Spór dotyczący oszustwa przy uwierzytelnionej płatności może nie kosztować merchanta pieniędzy, ale zapytaj dostawcę, czy mimo to wlicza się do wskaźnika monitoringu organizacji kartowej.

Jak dobrze z niego korzystać

  1. Uwierzytelniaj tam, gdzie jest ryzyko oszustwa. Zamówienia o wysokiej wartości, nowi klienci i nietypowe wzorce to sytuacje, w których przeniesienie zarabia na swój koszt.
  2. Korzystaj z wyłączeń świadomie. Pominięcie kontroli u stałego klienta niskiego ryzyka poprawia konwersję, ale decydujesz się wtedy ponosić ryzyko oszustwa przy tej płatności.
  3. Wysyłaj pełne dane. Adres rozliczeniowy, e-mail, informacje o urządzeniu i historia zamówień pomagają wydawcy zatwierdzić płatność bez challenge.
  4. Zachowaj wynik. Wynik uwierzytelnienia jest dowodem, jeśli mimo wszystko zostanie zgłoszony spór dotyczący oszustwa.
  5. Nie traktuj go jak lekarstwa na chargebacki. Jeśli większość twoich sporów dotyczy dostawy albo rezygnacji, uwierzytelnienie ich nie zmniejszy.

Pytanie do twojego dostawcy

Dla każdego rodzaju płatności, którą przyjmujesz, pierwszy zakup, odnowienie, ponowny zakup jednym kliknięciem i płatność objęta wyłączeniem, zapytaj, kto ponosi spór dotyczący oszustwa. Odpowiedź jest inna dla każdego z nich, a merchant, który zakłada jedną odpowiedź dla wszystkich, dowiaduje się prawdy z chargebacku.

Źródła